Ada’nın Dogum Hikayesi

Ada’ya hamileyken onlarca normal doğum hikayesi okumuş, bir sürü mutlu doğum videoları izlemiş ve kendimi normal doğuma iyice hazırlamıştım. Bu sırada doğuma girmesini istediğim eşim, acı eşiğim çok düşük olduğu için biraz endişeliydi. Velhasıl normal doğuma müsait olmadığım ortaya çıkınca 38+5’te, 18 Haziran’da saat tam 11’de benim küçük Ada’m dünyaya geldi 🙂

TBA_2466

Sezaryen saatim 10 olarak belirlenmişti. Avrupa yakasında oturmama rağmen doktorum Baha Celal Doğan’a çok güvendiğim ve kendimi rahat hissettiğim için Kadıköy Acıbadem, doğum için tercihimiz olmuştu, ve çok memnun kaldık. Herhangi bir aksilik olmaması için sabah erkenden, yani 7 gibi , annem, babam ve sevgilim beraber evden çıktık. Hastaneye vardıktan sonra hemen gerekli evraklar doldurulup bizi odaya aldılar. Fotoğrafçımız Tuba Sönmezöz de kısa bir süre sonra geldi. Hemen, kendisinden ne kadar memnun kaldığımızı söylemek istiyorum. Varlığını hissetmedik bile ve fotoğraflarımızı çok beğendik.

TBA_2311

Ben öyle çok süs püs, şatafat seven bir insan değilim, her zaman sadelikten yanayım. Kapı süsümüz için de o yüzden ufak bir şey seçtim. Ahşap Decor’dan sipariş verdiğim bu ahşap yazı bizim için yeterli oldu.

TBA_2341

Bizi ziyarete gelen misafirlerimize vermek için bal tercih ettik. Aslında bunları yaptıracaktım ama annem bizim yapabileceğimize beni ikna etti. 🙂 Bal kaşıklarını Eminönü’nden aldık, kavanozları internetten sipariş ettim. 80 adet balı kendi ellerimizle hazırlamayı başardık, ve sonuç gayet başarılı oldu.

TBA_2350

Saat 10’da beni odadan aldılar ve ameliyathaneye gittik. Önce eşimi içeri almadılar. Bana epidural verdiler, ve belden aşağımın uyuşmasını beklediler. Ben biraz huylu bir tipim, bacaklarım uyuşunca bana bir sinir geldi, “ay ben fena oluyorum, ay yok ben yapamıcam” filan diye isyanlardayken eşimi içeri aldılar ve ben rahatladım. Sonra doktorlar başladı beni kesmeye, eşim bu sırada gopro ile yukarıdan doğum videosunu çekiyordu. Biz laylaylom takılırken, bir anda doktorumuz, çıkarıyoruz bebeği dedi 🙂 Ada’cığımın ilk çığlığını duyduk ve biraz sonra oğlumu kucağıma verdiler, memeye koydular kuzumu. Beni dikmek için eşimi ve bebeğimi dışarı çıkarttılar. Eşim tam çıkarken bana “Aşkım senin bütün içini dışarı çıkarmışlar yaa” dedi ve gitti. 🙂 Bana tabi yine bi fenalıklar geldi bu lafın üstüne. Ondan sonra bayılmışım zaten. Çıktığımda ailemiz ve yakınlarımız bebeği görmüş, heyecanla beni bekliyordu. Odamıza geçtik ve ben bebeğimi ilk defa emzirdim.

TBA_2616

O kadar küçük, masum ve muhtaç ki, insan çok değişik şeyler hissediyor gerçekten. Bebek bekleyenlere, ebeveynlerden tavsiyeler gibi bir video vardı, orada bir baba şöyle bir şey diyordu “birini, şimdiye kadar hiç kimseyi sevmediğiniz kadar sevmeye hazır olun, daha önce hiç böyle hissetmediniz, henüz bir şeyi hiç bu kadar sevmediniz” gerçekten de öyle oluyormuş. Her geçen gün artan bir bağlılık, çok farklı bir şeymiş annelik.

TBA_2745

Bebek sahibi olmak gerçekten tüm hayatınızı kökten değiştiren bir şey, hayatınıza bir sürü kısıtlama, uykusuzluk, gerginlik ve sorumluluk giriyor. Bazen bunları kaldıramayacak gibi oluyorsunuz, ama sonra size bir gülüyor, ya da memenizi görünce bir saldırıyor, o anda tüm gerginliğinizi unutuyorsunuz. Darısı tüm bebek sahibi olmak isteyenlerin başına.

Beni facebook ve instagramdan takip edebilirsiniz.

Yazar: hohhoyyt

Merhaba, ben Deniz. Yazılımcıyım, dalarım, kayarım, yemek yaparım, hayal kurarım, seyahat ederim, fotoğraf çekerim, tiyatro severim. Eşine ve oğluna aşık bir anneyim. En büyük CimBom!

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s